BALIK-TUGONG PANGBUHAY

Dali-dali kong kinuha ang jejekam ko sa bag ko para kuhanan ng retrato si Doc, prof ko sa Comparative Anatomy. Hanggang ngayon kasi ay natutuwa kami sa kanyang pananapatos. Sa lahat kasi ng mga Doctor sa aming college, siya ang pinakamaliit pero..pinakakikay! Parati siyang naka 5-inch shoes, minsan wedge at kadalasan stilletos. Eh ayun nga. Noong isang araw, habang nakatalikod si Doc abala sa pagddrawing ng stomach ng ruminant, ifinocus ko na ang kamera ko sa kanya. Then…..”click!”. BWAKIIINGGNAAAA! Nakalimutan kong i-off ‘yung ‘autoflash’ ng walanjong kamera! NAG-FLASH ng pabulosa!! Naalarma ang madlang classmates! Napatawa na lang ako dahil hindi napansin ni doc! HAHA ligtas!

Ayon. Siya nga pala ang prof ko sa Macroscopic Anatomy—ang nag-iisang Doc Rona. Maliit. Maputi. Malupit (magpa-exam). Kikay. Mabait.

(Source: steezyhasadeathwish, via mickey-xxx)

Kapag sinasambit/sinasabi, nakakadiri? Pero kapag ginagawa na…hindi na nakakadiri?

kung gaano kahalaga ang “last minute”

doc:  GOOD MORNING!

whole class:  Good morning po.

Doc:  Oh, kumusta naman ang mahaba nyong bakasyon?

whole class:  Swabeng-swabe, Doc! Sulit!

doc:  Good. So let’s start. Get 1/4. Number one….

me: 

(tanginaaaang surprise quiz! craaammiiiiing… hoooooo!!)

Ganito rin ‘yung nangyari sa akin noon. Pucha, tumalon talaga ako sa isang mataas na gate at kumapit ako do’n na parang tuko para lang hindi mahabol at maabot nung duck na mahaba ang leeg. Ang lupppeeeet!! Para akong hinabol ng mini giraffe! And for the record, third year high school na ako noon mga pre!

(Source: nickholmes, via thefunniestpost)

Alam kong nakakasuka na ang subject na ito. Kaya naman nasa sa iyo na kung itutuloy mo pa ang pagbabasa. *Teka, pati ako nasusuka.

Ang sabi nila, ang kupad-kupad ko pagdating sa pag-ibig kaya naman daw parati na lang akong nauunahan ng iba at nabibigo. Eh, sino ba naman kasing may sabi sa kanilang nakikipagunahan ako, ha?! Hindi naman ako Tamiya o kabayo para makipagkompitensya kung sinong mauuna. Ang sa’kin lang kasi kapag may type akong babae, gusto ko’y mag-iinvest muna ako. Parang ano ba…uh.. parang mag-iipon ng points sa globe para maka-redeem ng reward? GANON. Kumbaga ibebefriend ko na muna hanggang sa makilala namin ang isa’t isa. Ayoko naman nung ginagawa ng karamihan ngayon na “Ms., ano’ng number mo?” at kapag ibinigay… “may boyfriend ka na?”.. at kapag sinabing wala pa….”pwedeng tayo na?”. SYET. Oo, syet na lang talaga ang masasabi ko at alam kong alam nyo na ang mga susunod na gusto ko pang sabihin kasi nga di ba, sukang suka ka na sa mga blog post na ganito? K.

O baka….sinasabi ko lang ito dahil ‘yung dalawang crush ko sa klase simula’t sapul eh parehong may kasintahan na? DE. Si kaycee lang talaga.

Sobrang sinasabaw ang utak ko kanina pa. Siguro epekto ito nang isang linggo walang klase, isang linggong puro pahinga’t pasarap sa buhay dahil sa school ginanap ang regional PASUC competition, tapos malalaman kong next week ay exam week. Halos 3 oras na akong nakatambay sa facebook—nagtetris, sa twitter—nagiingay at dito sa tumblr—nagbabackread. Hindi pa ako naliligo. Ang nagawa ko lang sa magdamag ay ang maginternet, magpakain ng mga alagang aso at manok, kumain tsaka matulog ng apat na oras. Tapos, sobrang naglalangis pa ang mukha ko ngayon at wala akong pakialam. Sabihin nyo nga sakin, may kwenta pa ba ako? Pakiramdam ko ay pwede nang itapon ang buhay ko ora mismo. Jusme. Dapat nag-aaral ako eh lalo na sa Physiology. Hooooooo.. Paki-sagip ako. Napaka-pointless ko.

pahabol: tapos hindi pa ako nakabili ng barbecue kanina na nung linggo ko pa pinaglalawayan. Syet talaga. Gusto kong ihampas ang ulo ko sa pader kaso masakit ‘yon. T-T

Sa kasamaang palad, ito na ang kanyang kinahantungan.

Ang late na bago pa makatay ‘yung kabayo para sa comparative anatomy. Nakakainis! Kaya naman simula next week eh may pasok na kami every Friday dahil kailangan naming maghabol sa ComparAnat lab kasi may baboy, ruminant, at avian pa kaming iddissect at ieexam. Eh ilang buwan na lang ba? Tapos wala pa kaming klase buong week next week dahil sa school naming gaganapin ‘yung PASUC. Hooooo. Buti’t napilit namin si dean na payagan kaming magreview sa anat lab kasi sayang nga naman ‘yung ilang araw na wala kaming klase. ppfff. Na-pepressure ako sa subject na ito. Sobra. 

At speaking of ‘sobra’…sobrang hindi namin kinaya ang amoy ng formalin na iniadminister nung embalsamador ng isang funeraria dun sa cadaver ng kabayo! Grabe. Halos maubos ang luha namin at masunog ang lalamunan dahil sa tapang ng amoy ng formalin! *paulit-ulit! Iba ito kumpara sa aso. Kaya naman magdadala na ako ng limang face mask para ipagpapatong-patong ko sa mukha ko! yeah. 

Magandang gabi nga pala. Lalo na sa mga nagdidinner pa lang na ang ulam ay tapa.

killer: Father, mangungumpisal po ako. Nakapatay na naman po ako ng maraming tao.
pari:  Bakit mo nagawa iyon?
killer:  Naniniwala po kasi silang may Diyos eh. Pinapatay ko po lahat ng mga nananampalataya sa Diyos. Kayo ba, Father, naniniwala ka bang may Diyos?
pari:  Hmm…Dati. Ngayon, trip-trip na lang. 

Bakit nga ba ‘yung Faith na dapat ay parating naririyan eh nagiging parang dependent sa sitwasyon o sa estado ng buhay? Hindi naman yata ito gamot na kung kailan mo lang kailangan saka mo kokonsumuhin.  Haaaaayy..basta, ang benta ng joke ni Father! Nawala ang antok ko kanina sa mass!